comment | Kedi Güncesi

Sweet November

admin — Fri, 25 Nov 2016 17:06:56 +0000

Son yazımın üzerinden dört ay geçmiş. Evet, bu blog bir hevesle başlanan bir günce belki ama benim hayvan dostlarımla olan anılarımın ve hiç bitmeyecek sevgimizin bir dosyası. Yaklaşık beş aydır üzerinde çalıştığım bir projeden başımı kaldıramıyorum. Ancak bu demek değil ki yeni filmler izlenmedi yeni kitaplar okunmadı ve yeni dostlar edinilmedi. Fırsat bulabildiğim her an, hiç okunmasa da bu satırlar yazmaya devam edeceğim. Film tavsiyelerimle başlamak istiyorum aylardır içimde biriktirdiklerimi aktarmaya.

conjuring 1-2: Film “Korku Seansı” olarak Türkçe’ye çevrilmiş. Filmin ilk serisi 7.5 imdb notuyla oldukça nefes kesici. Paranormal araştırmacılar Ed ve Lorreine Warren ‘ın bizzat tanık oldukları doğaüstü olaylardan esinlenilmiş. Filmin başında bahsi geçen oyuncaktan yola çıkılarak yapılan Anabelle filminin ilk serisi de tavsiye edilir. İkincisi ise 2017 ‘de çıkacak, yani yolda. Büyülü olduğu iddia edilen bebeğin gerçeği ise halen Warren çiftinin evinde saklanmakta ve filmde görülen seramik bebekten de oldukça farklı.

babadook:Alışıldık bir hikaye gibi başlayan ve gittikçe alışılmamışın ötesine evrilen filmde, kocasını oğlunun doğum gününde kaybeden bir annenin deliliğinin sınırlarında gidip geliyoruz. Kurgu açısından American Pshyco gibi filmlere benzetilen , id-ego-süperego çekişmesinin somut örneklerle ele alındığı filmin detaylı eleştirisini şu blogdan ayrıca okuyabilirsiniz:bkz.

before the flood:Leonardo di Caprio’nun da destek olduğu bir hareketin, küresel ısınma konusunda farkındalık yaratma amaçlı çekilen harika bir haber dosyası diyebilirim. Dünyanın dört bir yanından küresel ısınmanın neden olduğu faktörleri kameraya alan belgesel, Amerika’da oldukça dikkat çekmişe benziyor ki “#beforetheflood” taginin sosyal medyadaki her paylaşımı için 21st century Fox ve National Geographic , Pristine Seas ve Wildlife Conservation Society’ye 1 dolar bağışlıyor. Bilginize…

samsara: 5 yılda 25 ülkede çekilen bu görsel şölenin eleştirilecek pek bir şeyi yok. Seyirlik.

rams: Birbirine 40 yıldır küs iki komşu kardeşin artık aile bildikleri koyun sürüleri , scrapie hastalığı yüzünden itlaf edilince aradaki buzlar erimeye başlayacak mı? Cevap: evet. Ama nasıl? Bu inatçı keçilerin bol ödüllü hikayesini lütfen izleyiniz.

where is the friend’s home?: Bu çiçek kokulu , çocukluğumuzun saf temiz korkuları ve heyecanlarını ele alan İran filminde , sınıf arkadaşının defterini yanlışlıkla eve götüren Ahmet,gün boyu arkadaşının evini sokak sokak ev ev ararken nelerle karşılaşır? Kıza üzüle peşine düştüğümüz Ahmet ‘in hikayesinde onun küçük ayak sesleri yüreğinizin merdivenlerinden sessizce inebilir. Abbas Kiarostami’nin bu gerilim(!) filminde tüm o yapılmayan veya yapılamayan ilkokul ödevleriniz ve öğretmeniniz aklınıza gelebilir.

far from men: Albert Camus’nün “Misafir” adlı öyküsünden uyarlanan filmde Viggo Mortensen’e Reda Kateb eşlik ediyor. 1954 Cezayir’inde Fransız bir öğretmeni canlandırıyor Mortensen. Polise teslim etmesi için getirilen Mohammed ile ilginç bir dostluk kuruyor Daru. Erkeklerin dünyası ve erkekçe ‘şey’lerdeki duygusallığı ortaya çıkaran film asıl hikayeyle pek de benzeşmiyor. Ancak her ikisinden de ayrı bir keyif aldığımı söylemeliyim. Filmde Mohammed’in sağdaki yolu seçmesi, hikayede karatahtaya yazılan bir tehditle çelişiyor. Sizce Mohammed ona sunulan iki yoldan hangisini seçti?

Keyifli, sanat ve aşk dolu bir Kasım diliyorum…

The post Sweet November first appeared on Kedi Güncesi.

Kedi Mektupları

admin — Mon, 07 Dec 2015 10:16:21 +0000

“Aylardan Mırtav, Aşk Mevsimi…”

diyor Oya Baydar romanın ilk sayfalarında. Geçen hafta incelediğimiz White God filmine benzer biçimde bu seferki kahramanlarımız kediler. Hani kedili bir eve gittiğinizde şöyle bir koklar ya pisiler sizi önce… Bu kitapta da kediler koku mektupları aracılığıyla haberleşiyorlar. Küçük burunlar küçük rayihalarla titreşiyor, mutlu oluyor ya da üzülüyor. Siz de belki farkında olmadan evinizdeki kedinizin mektubunu taşıyor olabilirsiniz ayakkabınızda ya da çantanızın püskülünde, kim bilir?

’80 döneminde Almanya’ya sığınmak zorunda kalan, 12 yıl sürgünde yaşayan Oya Baydar, kedi sembolünü kullanarak o dönemin sürgün yaşamlarını betimlemiş Kedi Mektupları’nda. Romanda kedileriyle gurbette yaşayan insanların evlerine/memleketlerine duydukları özlem anlatılıyor. ‘Kedi evine, köpek sahibine bağlıdır.’ diyor romanda. Evin yaşlı kedisi Nina da bu yüzden, sahiplerinin eski kedilerini neden özlediklerini anlamaya çalışıyor bir bölümde:

Özledikleri, çok mutlu oldukları ama bir daha hiç dönmeyecekleri bir yerin, bir zamanın , bir dünyanın adıydı Felix. Yalnızca bir kedi değil, çok değer verip de kaybettikleri bir şeydi.

Kediler, mektuplarda sahiplerinin diğer davranışları üzerine de kafa yoruyorlar. Neden sahipleri hep böyle hüzünlüdür ki sanki?

Hayatın anlamı nedir, sorusu çok saçma geldi Gece’ye.Havadaki binlerce, milyonlarca koku;renk renk, biçim biçim,koku koku, titreşim titreşim kaynaşan hayat; rüzgarın ürpertisi, suyun ıslak serinliği, güneş ışınlarının ılık mutluluk iğneleri , çiçeklerin renkleri, otların kokusu; karnın acıkması, sonra açlık geçtikten sonra duyulan haz, tüylerin uçlarındaki tatlı ürperti, bir kedi üstünüze çöküp ensenizi dişleyerek mırnavlarken hissedilen ince şimşek çakışı, daha bunun gibi binlerce duygu, milyonlarca titreşimdir hayatın anlamı.

Romanın başlarında Nina, sahiplerinin üzgün hallerini kendi köpek deneyimi gibi görmeye çalışır. Ancak bir türlü de empati kuramaz; “Şurada bir kentte bir duvar yıkıldı diye iki yıldır bütün huzurları kaçtı evdekilerin.” Evde kullanılar bazı kelimeler de yabancıdır kediler için:

“Kimse aç kalmasın , kötülük olmasın demekte ne var? Kim istemez ki bunu? Biz kediler hepimiz komünistiz demek ki! “

Romanın sonlarına doğru anlıyoruz ki, kediler insanlara ne kadar yaklaşır onların dünyalarına ne kadar girerlerse mutsuz olmaya başlıyorlar. ” Biz hayatımızı yaşarız oysa insanlar hayatlarıyla dövüşürler” diyen kedi de ne güzel anlatır olayı aslında. Kediseverleri hem gülüp hem ağlatan Kedi Mektupları, kedi patileriyle kalbinize bir mühür vuracak.

Tüm kedilerin kara kışı atlatıp Aşk mevsimini görmesi dileğiyle…

The post Kedi Mektupları first appeared on Kedi Güncesi.

Mr. Robot

admin — Sat, 14 Nov 2015 17:28:41 +0000

Son zamanların trend dizilerinden Mr. Robot ilk sezonu tamamladı. Ben de 2. sezon başlamadan dizinin analizini ve özetini yapmak istiyorum. Zira dizinin baş döndürücü hızı benim gibi bilgisayar terimlerine çok aşina olmayanlar için bir dezavantaj olmaktan çıksın istiyorum.

ELLIOT

Kahramanımız Elliot, gündüzleri bir şirkette siber güvenlik mühendisi olarak çalışmakta, geceleri ise hacker kimliğine bürünmektedir. Asperger sendromu belirtileri görülen, kanserden ölen babasının ardından zalim bir anne tarafından büyütülen Elliot, oldukça yalnız bir yaşam sürmektedir. Hacker mentalitesiyle( düz mantık her probleme uygulanabilir) aldığı morfinin bağımlılığından da başka ilaçlar kullanarak kurtulmaya çalışır. Bir gün Elliot bu rutinin içinde gizemli anarşist Mr. Robot ile tanışır. Mr. Robot kurduğu hacker timiyle Elliot’ın korumakta olduğu ve farklı uluslardan oluşan bir CEO kuruluşunu ( E-Corp) onun tüm verilerini silerek yıkıp sosyalist bir devrim yapmayı planlamaktadır. Böylece tüm borç kayıtlarını silip, kitleleri baskıcı kapitalizmden kurtarmayı amaçlar. Evet bir “Fight Club” , bir ” V for Vendetta” bir “American Psycho”…. Dizi Elliot’ın bu gruba katılmasıyla devam eder.

Yönetmenin Gözünden

Dizinin yaratıcısı Mısır asıllı Sam Esmail, dizinin Arap baharından esinlendiğini söylüyor. Arap baharını yaşayan teknoloji meraklısı iki kuzeni gibi öfkesini mizaha dönüştüren , simgesini internette arayan anarşist bir gençlik etkilemiş onu.

+toplumda seni bu kadar hayal kırıklığına uğratan şey ne? – Bilemiyorum. Çocukların sırtından milyarlar kazandığını bilmemize rağmen hala Steve jobs’ın harika biri olduğuna inanmamız mı? Ya da belki tüm kahramanlarımızın sahte olduğunu hissetmemizdir. Dünyanın kendisi bile koca bir şaka. Birbirimizi fikir gibi maskelediğimiz saçmalıklarla doldurmak ve sosyal medyada samimiyet taklidi yapmaktan başka ne yapıyoruz? Yoksa buna oy verdiğimiz için mi? Hileli seçimlerimizden değil mal, mülk, paramızdan bahsediyoruz. Yeni bir şey söylemiyorum. Hepimiz bunu neden yaptığımızı biliyoruz. Açlık oyunları romanları bizi mutlu ettiği için değil, uyuşturulmak istediğimiz için yapıyoruz. Çünkü öyle olmaması acı veriyor, çünkü biz korkağız. Toplumu sikeyim!

E-Corp ‘un Logosu

Her ne kadar E-Corp’un logosu Dell’in logsuna banzetilse de Esmail, onun 2001 ‘de iflas eden ünlü enerji şirketi Enron’un logosu olduğunu söylemiş.

MR. ROBOT KİM?

Dizide Mr. Robot’ın aslında Elliot’ın id’i olduğunu öğreniyoruz. Mr. Robot, onu sürekli yanlış yola çekmek istiyor. Elliot önceleri onun gerçek olmadığını kendine sürekli telkin ediyor. Elliot gibi biz de önce buna inanmak istemesek de Mr. Robot buna gayet güzel bir cevap veriyor:

…Yani, şuna bak. Bak şuna! Hayaller üzerine kurulmuş bir dünya. Hap biçiminde yapay duygular. Reklam biçiminde psikolojik bir savaş. Yemek biçiminde fikir-değiştirici kimyasallar! Medya formunda beyin yıkayan seminerler. Sosyal ağ biçiminde konrol edilen asosyal baloncuklar! Gerçek mi? Gerçeklik hakkında mı konuşmak istiyorsun? Son yüzyıla girdiğimizden beri gerçeğe yakın hiçbir şey yaşamadık… Bu yüzden gerçek olmadığımı söyleme. Big Mac ‘indeki sığır eti köftenden daha az gerçek değilim.

Google’da Elliot

1.sezon 3. bölümde uyuşturucu satıcısı Vera, Elliot ‘a ismini google laması gerektiğini söyler. Elliot bunu yaptı mı bilemiyoruz ama Google a göre:

Elliot: Yüksekteki Tanrı

Alderson: Bilge savaşçının oğlu

Robot: köle anlamındaki ‘rabu’ dan gelir.

Darlene: sevgili

Angele: melek

Dizi nereye gidiyor?

Dizide işler hiç de Elliot ve takımın istediği gibi gitmez. Hep seçilmesi gereken bir yol ve tıkanan bir sistem vardır. Bu aslında Elliot’ın kendini bilerek bir labirente sokması mı bilemiyorum. Sonuçta sistemi çökertmeye çalışan grubun bir noktada sürekli çıkmaza girmesi niye? Bu anarşist eylemin sonucunda ;

hacker’ı var eden ve yaratan sistem çöktüğünde hacker artık varolmaya devam edecek mi?
her şey mükemmel olup insanlar özgürleşecek ve daha iyi bir hayat mı sürecekler?

Her ne olursa olsun bu dizi bir Assange, bir Anonymous, bir gezi ruhu taşıyor. Kendine dayatılan düzeni kabul etmeyen gençlik sanal dünyada gerçeği aramaya devam ediyor.

Bir gün babam beni okuldan aldı ve okulu asıp sahile gittik. Su girilemeyecek kadar soğuktu bu yüzden bir battaniyeye oturup pizza yedik. Eve döndüğümde ayakkabılarım kum doluydu ve kumu odama boşalttım. Farkı bilmiyordum. 6 yaşındaydım. Annem bunun için bana bağırdı., ama babam kızmadı. Dedi ki; milyarlarca yıl önce dünya kayıp okyanuslar hareket ederek o kumları sahile getirdiler. Gün be gün. Ve sen o kumu alıp başka yere götürdün. “Dünyayı değiştiriyoruz” ne güzel bir düşünceydi, ta ki bir değişiklik yaratabilmek için kaç gün ve kaç yaşam boyu bir ayakkabı dolusu kumu eve getirmem gerektiğini anlayana kadar. Her gün dünyayı değiştiriyoruz ama bu hiçbir anlam ifade etmiyor ve bunu yapabilmek çoğu insanın sahip olduğundan daha çok zaman alıyor. Asla bir kerede olmuyor. Yavaş yavaş. Düzenli bir şekilde. Yorucu. Ve hepimizin bunu kaldıracak bünyesi yok.

sources: wikia, reddit, wired

The post Mr. Robot first appeared on Kedi Güncesi.

The Painted Veil

admin — Sat, 17 Oct 2015 19:26:39 +0000

Somerset Maugham’in Türkçe’ye farklı adlarla çevrilen ve ülkemizde pek de popüler olmayan romanı The Painted Veil 2006 yılında sinemaya aktarılmıştı. Başrollerinde Edward Norton ve Naomi Watts ‘ın oynadığı film, kitaptan daha çok ilgi çekmişti. Türkçe baskısını bulamayınca İngilizce okumak zorunda kaldığım kitabın film uyarlamasını da aslına sadık kalınmasa da oldukça başarılı buldum.

Ünlü aktör Edward Norton da hikayeyi okuduğunda oldukça etkilenmiş ve filmde rol almayı çok istemiş. Bu hikayeye dahil olmasının bir nedeni de kendi zaaflarını hikayede bulmasıymış. Harika bir arka plana sahip film, Çin’de elektrik ve telefon bulunmayan 800 yıllık bir köyde çekilmiş.

Yazar Maugham, İtalyanca öğrenmek için gittiği Floransa ‘da duyduğu bir ihanet hikayesinden oldukça etkilenir. Zengin bir adamın kendisini aldatan karısını bir yolculuğa çıkarıp sonunda öldürdüğü hikayenin yanı sıra Dante’nin Purgatorio’sunda sadakatsiz eşini öldürmek isteyen adam da The Painted Veil’in ilham kaynağıdır.

Hikaye Shelley’nin sonesiyle başlar:

…lift not the painted veil which those who live…

“Painted veil” yani boyalı peçe, insaların hayatlarında bir nevi boyalı bir örtüyle dolaşmalarının yani gerçeklere, ölüme ve hayata gözlerini kapamalarının simgesi. Ancak bu peçeyi kaldırabilen insanlar , gerçeklerle yüzleşebiliyor. Hikayede beyaz peçe kullanan rahibeler ise bir saflık sembolü. Yani bu peçe bir anlamda masumiyet peçesi. Hikayenin sonunda karakterlerin bu peçeden kurtulmaları da bir spiritual awakening aslında.

Roman, varlıklı bir ailenin güzel kızı Kitty’nin annesinin ısrarları ve kızkardeşinin ondan önce evlenmesiyle acil bir koca arayışına girmesiyle başlıyor. Walter Fane isimli yakışıklı ama çekingen koca adayı ise devlet laboratuarında çalışan bir mikrobiyolog. Evlenmek için acelesi var çünkü görev icabı Şangay’a gitmek üzere. Bir partide tanışan çift kısa sürede evlenme kararı alır ve hikaye başlar.

Eskiden bir İngiliz Kolonisi olan Hong Kong ‘da hayat hiç de Kitty’nin umduğu gibi gitmez. Walter ‘ın yoğun çalışma hayatı ve aynı tempoda geçen günler Kitty ‘yi yakışıklı ancak evli Charlie Townsend ile yakınlaştırır. Karısının ihanetini öğrenen Walter, eğer Charlie onu kabul ederse boşanacağını söyler. Ancak Charlie’nin karısından ayrılmak gibi bir düşüncesi yoktur. Kitty yıkılır. Walter, ya ihanet nedeniyle boşanma davası açacağını (ki bu Kitty için imkansızdır) ya da onunla Çin’in kolera salgını olan bölgesi Mei-Tan-Fu’ya gelmesini söyler. Bu ikisi için de ölüm fermanıdır.

Kitty: Birkaç yazlık elbise ve kefen yeterli mi?

Walter: Ben bavulları hazırlattım bile.

Kitty ve Walter için cehennem günleri başlar. Walter gece gündüz halk için kolerayla savaşmaktadır. Kitty ise önce komşuları Waddington ile arkadaş olur, sonrasında yetimhanedeki çocuklara bakan rahibelerle tanışır. Çocukların masumiyeti, rahibelerin huzuru Walter’ın kendini bu çaresiz insanlara adaması Kitty’nin peçesini aralamasına yardım eder.

Baş Rahibe: When love and duty are one, grace is within you.

Filmin sonlarına doğru her ne kadar birbirine aşık olmaya başlayan bir karı koca görsek de roman pek de böyle devam etmiyor. Evet Walter karısındaki değişimi farketmiş ve bebek düşüncesi( Kitty hamiledir ancak babası kim bilemez) onu yumuşatmıştır ancak kırık kalbini tamir edemeden kötü bir son onu beklemektedir. Walter koleraya yakalanır ve aniden hayata veda eder. Son sözleri hem Kitty hem seyirci hem de okuyucu için bir muammadır: “…the dog it was that died…” Bu sözler, Oliver Goldsmith’in “An Elegy on the Death of A Mad Dog” adlı şiirinden bir alıntıdır. Şiirde, iyi bir adamın köpek tarafından ısırılması anlatılır. Herkes adamın öleceğinden emindir ancak köpeğin ani ölümü herkesi şaşırtır. Painted Veil’de Walter köpek, Kitty ise ısırılan adamdır. Başta Walter’ın karısına kolera bulaşması için onu oraya götürdüğünü düşünmüştük. Ancak Walter’ın ölümü bir kaza olabileceği gibi bir intihar da olabilir. Bunu asla öğrenemiyoruz. Bu durumda adamı ısran köpek adamın kanından zehirlenmiş de olabilir. Ancak ne olursa olsun Kitty onun kırık bir kalple öldüğünü söyler Waddington’a.

Filmde Kitty’nin çocuğunun babasının Walter olduğunu anlarız ancak kitapta böyle bir son yoktur. Bu izleyiciye bir tesellidir bence.

Walter: It was silly of us to look for qualities in each other that we never had.

Film tam bir aşk hikayesi ve buna müzikleri de dahil. Sanatsal bir dram olan filmi, kitabı okumadan önce izlemenizi tavsiye ederim. İyi seyirler!