Sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından biri kopmuş demektir. M.K. Atatürk

‘A Modern Art of Education’ adlı eserinde Rudolf Steiner, 1924’te verdiği 14 konferansı kapsayan konuşmaları aracılığıyla eğitimin antik Yunan’a uzanan köklerini, kendi spiritüel bakış açısıyla harmanlayarak bugün sıkça adından söz ettiren Waldorf okullarının temel prensiplerini anlatır. Steiner şu sıralar temel ilkeleriyle çocuklarını “wild and free!” yetiştirmek isteyen ve “homeschooling” taraftarı binlerce Avrupalı ve Amerikalı annenin gözdesi. Ancak Türkiye’de durum çok farklı.

Ben İdil doğduktan birkaç ay sonra onun dilinden daha iyi anlamak için bebek bakımı, eğitimi üzerine kitap araştırmaya başlamıştım. Yurt dışı trendleri öncüllü bir de liste çıkardım. Ancak ne kadar aradıysam da yurt dışında neredeyse bir asır önce yayınlanmış birçok kitabın ya hiç Türkçe’ye çevrilmediğini ya da birkaç baskı sonrası garip bir şekilde yayından kalktığını gördüm. Ülkemizde nasıl böyle bir eğitim boşluğu olduğunu gördüğümde çok üzüldüm.  Türk annesinin, öğretmen adaylarının ve öğretmenlerinin bu kitaplardan ne sebeple mahrum kaldığını da anlayabilmiş değilim.

Okudukça ve araştırdıkça bu konudaki bilgi eksikliğimizin çok ciddi düzeyde olduğunu anladım. Bu yüzden çoğunluğunu yabancı kitapların oluşturduğu bir liste yaptım arkadaşlarımla da paylaşmak için. İleride içerikleriyle ilgili de paylaşımlar yapacağım ve maalesef çoğunu Türkçe bulamayacağınız kitapların listesini burada paylaşmak istiyorum. Bu arada ben yaptığım araştırmalar sonucu Steiner ekolünü örnek aldım. Montessori’den de faydalandığım yerler yok diyemem ancak Waldorf esaslı eğitim yaklaşımı, kendi ideallerime daha uygun diyebilirim. Steiner ve tüm eserleri şu anda internette paylaşıma açık. Biraz araştırmayla- tabii ki İngilizce olarak- bulup indirebilirsiniz.

İşte kitap listem;

• A Modern Art of Education
• Simplicity Parenting
• You Are Your Child’s First Teacher
• The Last Child in The Woods
• Beyond the Rainbow Bridge
• Sitting still like a frog
• Brain Training for Babies
• The Aware Baby
• How Children Learn

İyi Okumalar!

The post Eğitim Sanatı first appeared on Kedi Güncesi.

conjuring 1-2: Film “Korku Seansı” olarak Türkçe’ye çevrilmiş. Filmin ilk serisi 7.5 imdb notuyla oldukça nefes kesici. Paranormal araştırmacılar Ed ve Lorreine Warren ‘ın bizzat tanık oldukları doğaüstü olaylardan esinlenilmiş. Filmin başında bahsi geçen oyuncaktan yola çıkılarak yapılan Anabelle filminin ilk serisi de tavsiye edilir. İkincisi ise 2017 ‘de çıkacak, yani yolda. Büyülü olduğu iddia edilen bebeğin gerçeği ise halen Warren çiftinin evinde saklanmakta ve filmde görülen seramik bebekten de oldukça farklı.

babadook:Alışıldık bir hikaye gibi başlayan ve gittikçe alışılmamışın ötesine evrilen filmde, kocasını oğlunun doğum gününde kaybeden bir annenin deliliğinin sınırlarında gidip geliyoruz. Kurgu açısından American Pshyco gibi filmlere benzetilen , id-ego-süperego çekişmesinin somut örneklerle ele alındığı filmin detaylı eleştirisini şu blogdan ayrıca okuyabilirsiniz:bkz.

before the flood:Leonardo di Caprio’nun da destek olduğu bir hareketin, küresel ısınma konusunda farkındalık yaratma amaçlı çekilen harika bir haber dosyası diyebilirim. Dünyanın dört bir yanından küresel ısınmanın neden olduğu faktörleri kameraya alan belgesel, Amerika’da oldukça dikkat çekmişe benziyor ki “#beforetheflood” taginin sosyal medyadaki her paylaşımı için 21st century Fox ve National Geographic , Pristine Seas ve Wildlife Conservation Society’ye 1 dolar bağışlıyor. Bilginize…

samsara: 5 yılda 25 ülkede çekilen bu görsel şölenin eleştirilecek pek bir şeyi yok. Seyirlik.

rams: Birbirine 40 yıldır küs  iki komşu kardeşin artık aile bildikleri koyun sürüleri , scrapie hastalığı yüzünden itlaf edilince aradaki buzlar erimeye başlayacak mı? Cevap: evet. Ama nasıl?  Bu inatçı keçilerin bol ödüllü hikayesini lütfen izleyiniz.

where is the friend’s home?: Bu çiçek kokulu , çocukluğumuzun saf temiz korkuları ve heyecanlarını ele alan İran filminde , sınıf arkadaşının defterini yanlışlıkla eve götüren Ahmet,gün boyu arkadaşının evini sokak sokak ev ev ararken nelerle karşılaşır? Kıza üzüle peşine düştüğümüz Ahmet ‘in hikayesinde onun küçük ayak sesleri yüreğinizin merdivenlerinden sessizce inebilir. Abbas Kiarostami’nin bu gerilim(!) filminde tüm o yapılmayan veya yapılamayan ilkokul ödevleriniz ve öğretmeniniz aklınıza gelebilir. 

far from men: Albert Camus’nün “Misafir” adlı öyküsünden uyarlanan filmde Viggo Mortensen’e Reda Kateb eşlik ediyor. 1954 Cezayir’inde Fransız bir öğretmeni canlandırıyor Mortensen. Polise teslim etmesi için getirilen Mohammed ile ilginç bir dostluk kuruyor Daru. Erkeklerin dünyası ve erkekçe ‘şey’lerdeki duygusallığı ortaya çıkaran film asıl hikayeyle pek de benzeşmiyor. Ancak her ikisinden de ayrı bir keyif aldığımı söylemeliyim. Filmde Mohammed’in sağdaki yolu seçmesi, hikayede karatahtaya yazılan bir tehditle çelişiyor. Sizce Mohammed ona sunulan iki yoldan hangisini seçti? 

Keyifli, sanat ve aşk dolu bir Kasım diliyorum…

The post Sweet November first appeared on Kedi Güncesi.

Bilindiği üzere artık tavuklar hormonlarla çok kısa bir süre içinde kesilecek hale getirilebilmekte. Normalde ömrü 7 yıl olan bir tavuk , artık 7 haftalıkken yani 2-2,5 kg olduğunda kesimhaneye üstelik yediklerini hemen besine dönüştüremediği için de aç bir şekilde gönderilir. Kesimhane işin belki de mutlu sonu diyebiliriz. Neden mi? Bu kısacık hayat bile onlar için hiç mutlu geçmiyor. Küçük kafeslerde kendi dışkılarına ve kokusuna maruz kalarak ayakları içinde tutuldukları tellere yapışarak stres içinde yaşıyorlar. Doğada hiyerarşik olarak birbirlerini gagalayan tavuklar bu dar kümeslerde bu işi fazlasıyla abarttıkları için de gagaları daha civcivken kesiliyor. Yine aynı şekilde toz banyosu yapamadıkları için tüylerini tellere sürterek kendilerine zarar verip bu doğal ihtiyaçlarını gidermeye çalışıyorlar. Yok eğer biz sadece yumurtasını istiyoruz derseniz durum çok daha vahim. Zorla tüyleri döktürülen(aç bırakılarak) tavuklar mevsimsel faktörler ortadan kaldırılarak daha sık yumurtlamaya zorlanıyorlar. Üstelik insanlar nasıl ki tuvaletini yapmak için mahrem bir yer ararsa, tavuklar da yumurtlamak için uygun bir yer arıyor, o sıkışıklıkta bulana kadar yumurtayı tutabildiği kadar içinde tutuyor. 

Maalesef bu yaşam koşulları sadece tavuklar için geçerli değil. Tüketicinin ihtiyacı ve isteklerine göre hayvanlarının gördüğü muamele de değişiyor. Örneğin; süt buzağılarının üretiminde 2 temel unsur vardır. Birincisi, hayvanın en kısa zamanda en fazla kiloyu alması, ikincisi ise etinin mümkün olduğunca açık renkli olmasıdır. Hayvan ne denli anemik olursa bu ikinci koşul da o denli sağlanmış oluyor. Bunun sonucunda demir eksikliği çeken danalar ardında tutuldukları telleri yalıyorlar.

Biz tabağımızdaki etin bir hayvan vücudu olduğunu unutarak yemeğimizi afiyetle yiyor, işin acı verici bölümlerini görmezden geliyoruz.

Yazarın dikkat çektiği bir diğer konu da dinin insanlar üzerindeki etkisi. Bu konuda çok katıldığım şu sözleri söylüyor: “Din mensupları hayvan kesimi konusundaki mevcut yorumların dinlerindeki merhamet öğretisinin ruhuna uygun olup olmadığı üzerine kafa yormak zorunda.” 

İşin ekonomik ve besin değeri yönü var bir de. Şöyle ki, açık bir arazide otlatılan bir inek kesildiğinde elbette ki protein temin ederiz. Ancak aynı inek bir mezbahada yetiştirildiğinde bu kez onu besleme sorunu ortaya çıkar. Bu da kendi besinimizi onlara yedirmek zorunda olduğumuz anlamına gelir. Peki ne uğruna ? Çıkan sonuç oldukça komik. Çünkü ineğe verilen 21 kg. protein karşılında ancak 1 kg. hayvansal protein elde ediliyor. Yani zengin bir insan 1 kilo et yiyebilecek diye, fakir insanlar tarlalarda 21 kg. besin üretmek zorunda. Bunun yanı sıra yulaf ve brokoli gibi besinler sığır etine göre dönüm başına 25 kattan fazla kalori üretiyor. Süt üretiminde de brokoli sütten 5 kat fazla kalsiyum sağlıyor.

EPA/MAXIM SHIPENKOV

Evet, bir çok açıdan vejetaryanlık konusunda emin olamıyoruz belki. Aynı proteini başka besinlerden elde edebileceğimiz konusunda şüphelerimiz var. Ancak yazar bu konuda da ‘protein bütünlemesi’ denen bir kavramla karşımıza çıkıyor. Farklı gıdalardaki farklı protein türleri birarada alındığında özel bir biçimde birbirlerini bütünler ve vücudun bu gıdaları ayrı ayrı tüketildiğinde özümleyeceğinden daha fazla protein özümlemesi sağlanır. Örneğin; fasulye ya da mercimeğin yanında pirinç  ve ya mısır yiyen biri, protein bütünlemesi ilkesini hayata geçirmiş olur.

Peter Singer hayvanlar konusu dahil birçok alanda özellikle etik konusunda dünyaca ünlü bir yazar. Bu kitabını da özellikle çok faydalı bulduğumu söylemeliyim. Vejetaryan olmak için önümde atılacak pek çok adım var ancak yavaş yavaş bu yönde ilerlediğimi hissediyorum. Doğa ve hayvanlar umrunuzdaysa bu kitabın başucunuzda vazgeçilmezler arasında olacağından eminim. İyi okumalar!

visual source: Aakash Nihalani

The post Hayvan Özgürleşmesi-2 first appeared on Kedi Güncesi.

-Antoine de Saint Exupery, Küçük Prens

Anthony Burgess’in ünlü romanı Otomatik Portakal’ın kahramanı Alex, hapisten çıkmak için koşullanma yoluyla kötü davranışlarından kurtulmaya karar verir. Ancak Alex’in artık iyiyi seçme nedeni bu seçimi yapabilecek ayrımda iyiyi tercih etmesi değil bunu yapmak zorunda kalmasıdır. Bu durum onu insan olmaktan çıkarıp adeta herkes tarafından tekmelenen bir sokak köpeğine dönüştürür.Her ne kadar işlediği tüm acımasız suçları bilsek de Alex için üzülürüz. Ne de olsa bir insan böyle bir muameleyi haketmez. Bir hayvanın başına gelen günlük ve olağan olarak karşıladığımız şeyler Alex’in başına geldiğinde bizi sarsar. Peki neden böyle? Bizi hayvanlardan ayıran zekamızdır ve içgüdülerden ziyade kendi yaptığımız bilinçli seçimlerimizdir, evet, fakat hayvanlarla olan ilişkilerimizde de onları acıdan ve bilinçten muaf varlıklar olarak ele almak, onların üzerinde hak iddia etmek neye dayanır?  Hayvan hakları savunucusu ve filozof Peter Singer ‘Hayvan Özgürleşmesi’ adlı kitabında hayvan özgürleşmesinin nasıl ve neden ‘insan’ özgürleşmesi demek olduğunu ve hayvan dostlarımızın nasıl her şeyin farkında olup acı çekebildiğini anlatıyor.

Bazı hayvan türlerinin (insansımaymunlar, köpekler gibi…) insan yavrularından daha üstün bir bilince sahip olduğu bilinmekte. Örneğin zihinsel engelli bir bebeğin mi yoksa bir köpeğin mi deneylerde kullanılması sizi dehşete düşürür? Cevap ikisi de olmalıdır. Bu durumda acı algısı ortaya çıkıyor. Yazar, bu bağlamda şöyle bir yargıya varıyor: “Kendi türümüzün üyelerine uygulansa bizi isyan ettirecek bir acımasızlık başka bir türün üyelerine uygulandığında bunu hoşgörüyle karşılıyoruz.”

Zeka olarak üstün olmamız , bize hayvanlar üzerinde sınırsız bir güç veriyor.Zekanın değil de üstün görme ya da uçma becerilerinin önemli kabul edildiği bir dünyada da hayvanlar bize mi efendilik edeceklerdi? Oysa Thomas Jefferson’ın bir mektubunda belirttiği gibi bu kölelikten başka bir şey değildir:

Kitabın en çarpıcı bölümleri de hayvanlar üzerinde yapılmış ve yapılagelen acımaz deneyler. TNT yedirilen köpekler, hayat boyu tel kafeslerde tutulan maymunlar, gözyaşı bezleri olmadığı için gözlerine damlatılan kimyasalları atamayıp sabitlendirildikleri raflarda can çekişen tavşanlar bunlardan birkaçı. İlaç, tıp ve kimyasal ürünlerin kullanıldığı deneylerin yanısıra askeri deneyler de oldukça dikkat çekici. Sinir gazına ve radyasyona maruz bırakılan maymun deneyleri yıllarca alenen ve devlet desteğiyle yapılmış.

Kitapta okuduğum deneylerin belki de en acımasızı Wisconsin Primat Araştırmaları Merkezinden Prof. H. Harlow’un maymunlarla yaptığı ‘anne yoksunluğu’ deneyleriydi. Maymunlarda psikopatoloji yaratmak isteyen deneylerde maymunlar hayatları boyunca tecrit ediliyor, diğer maymunlarla zorla ilişkiye sokuluyor ve doğurdukları bebeklerden hemen ayrılıyorlardı. Kendi deyimiyle ‘harika’ fikirlerinden biri olan, maymunların bezden yapılmış annenin yerini tutan ve sonra canavara dönüşen nesnelere bağlanmalarını sağlayıp onlarda depresyon yaratan ‘canavar anne’ deneyini şöyle anlatıyor: 

Bu vahşetin görebildiğimiz çok az br bölümü sadece. Peki tüm bu deney sonuçları ne işe yaradı ve bizim yaşam süremizi ve kalitesini artırmada nasıl bir etkiye sahip? Yazarın elde ettiği sonuçları şöyle özetleyebiliriz:

• Çoğu deney sonucu yayınlanmıyor.
• Deney sonuçları- bazen araştırmacıların da kabul ettiği gibi- önemsiz, anlamsız ya da bariz sonuçları ortaya koyuyor.(Anne şefkatinden uzak kalan çocukların bütün yaşamı ve karakterinin bundan etkilendiğinin ‘doğrulanması’ gibi..)
• Deneyler insanlar hakkında hiçbir şey öğretemez.Binlerce hayvanın yıllarca zorla sigara solutulmasına rağmen , tütün kullanımı ve akciğer kanseri arasındaki bağlantı ‘insanlar’ üzerindeki klinik gözlemlere dayanarak kuruldu. Ya da penisilinin hayvanlar için ölümcülken insanlarda iyileştirici etkiye sahip olması gibi.

Peki hayvan özgürleşmesi nasıl insan özgürleşmesi demek oluyor? Eğer kendi varlığının bilincinde olan ve acı çeken tüm varlıklara karşı davranışlarımızda bir değişikliğe gider ve türcülükten vazgeçip getireceğimiz standartların nedenlerini de halka açıklarsak bu durumu farklı bir yöne çekebiliriz. Çünkü insanların refah seviyesinin artması günümüzde daha çok et tüketimini beraberinde getiriyor. Bunun sonucunda:

• Hayvan acı çeker.
• Tüketicinin sağlığı bozulur.
• Çevre tahribatına neden olur.
• Gıda üretimi azalır.
• Açlık ve yetersiz beslenme artar. 

Kısacası et tüketiminin ortadan kalkmasıyla hem hayvan hem de her anlamda insan özgürleşir.

Not: ‘Hayvan Özgürleşmesi’ nin ‘Bütün Hayvanlar Eşittir’  ve “Araştırma Araçları “adlı bölümlerinden derlenip yorumlanmıştır. Diğer bölümler için güncemi takip edebilirsiniz.

visual sources:jd ardiansyah

The post Hayvan Özgürleşmesi-1 first appeared on Kedi Güncesi.

Emma Donoghue ‘nun gerçek bir olaydan (bkz.) esinlenen romanından uyarlanan Room, 7 yıl önce yabancı bir adam tarafından kaçırılan annesiyle 10 metrekarelik bir bahçe kulübesinde yaşayan Jack’in yaşamını konu alıyor. Tek bildiği hayat bu odadan ibaret olan Jack için yaşam aslında sandığımız kadar da sıkıcı değil. Yumurta kabukları, tv, lavabo gibi eşyalar onun çocuk dünyasında eğlence kaynağı olabiliyor. Annesiyle oynamak ve banyo günleri ona mutluluk veriyor. Filmin ilk başlarında uzun saçları ve kız gibi konuşmalarıyla kız-erkek ayrımını yapamamanın verdiği rahatsızlıkla  annenin çocuğu biraz farklı  yetiştirmiş olabileceğini düşünebiliriz. Ancak Jack için tek rol model annesidir. Filmin diğer kahramanı anne yani Joy (neşe!) için ise durum çok daha katlanılamaz bir yola girmekte. Jack’in aksine dışarıdaki hayatı bilen Joy bir gün odadan Jack’in kurtulması için bir plan yapar. Ne var ki Jack’in odadan çıkması için bazı şeylere katlanması gerekir. 

“Joy: Onu seveceksin.

Jack: Neyi?

Joy: Dünyayı.”

Filmin trailerını izlediyseniz bu planın başarıya ulaşıp ulaşmadığını zaten bilirsiniz. Film, adam kaçıran sadiste değil umuda ve çocuk iyimserliğine odaklanmaktadır. Bu açıdan film bir korku ve gerilim filmi değildir. Hem biz her ne kadar ikisinin de odadan kurtulmalarını istesek de ODA, klostrofobik bir ortamdan ziyade hassas bir aile hayatı barındırır. Joy yaşadığı tüm zorluklara rağmen içsel bir özgürlük alanı yaratır Jack’e. 

Joy: Ben iyi bir anne değilim.

Jack: Ama sen annesin! 

Jack için dışarıdaki dünya biz her ne kadar başta aksini düşünsek de çok daha alışılabilir. Bir bebeğin hayata dair önyargıları ve beklentileri olmadığı gibi Jack de gördüğü duyduğu her şeye hemen uyum sağlar. Evet başta her ne kadar annesine inanmak istemese de Jack annesi kadar zorluk çekmez. Kaybettiği yıllar ve insanlar için üzülen Joy bunu daha fazla kaldıramaz ve hastalanır. 

Jack: Dünyada bir sürü ‘yer’ var. Daha az vakit var çünkü zaman, tereyağı gibi tüm bu ‘yer’lerin üzerine yayılmak zorunda. Bu yüzden tüm insanlar ‘Acele et! Hadi! Çabuk! Yetiş! Hemen bitir! ‘ diyorlar. Annem cennete gitmek için acele etti, ama beni unuttu. Aptal Annem! Bu yüzden uzaylılar onu aşağı attı. Bam! Ve O’nu kırdılar.

Jack ise bu yeni yaşamı anlamlandırmaya çalışmaktadır. 

Jack: 37 saattir dünyadayım. Pankekler , merdivenler, kuşlar, pencereler ve yüzlerce araba gördüm. Ve bulutlar ve polisler ve doktorlar ve büyükanne ve büyükbaba… Dünya sanki tüm tv kanalları aynı anda açıkmış gibi bir yer, bu yüzden neye bakıp kulak kabartacağımı bilmiyorum. Kapılar var ve… daha çok kapı. Ve kapıların ardında başka içeriler ve dışarılar var… ve görünmeyen mikroplar her yerde geziniyorlar. Küçükken az şey bilirdim. Ama şimdi 5 yaşındayım, HER ŞEYİ biliyorum.

Sources: telegraph , bustle,  the guardian

The post Room / Gizli Dünya first appeared on Kedi Güncesi.

İlk kedisi Mısır onu bulduğunda tam 42 yaşındaymış Haydar Ergülen. Bu durum için “Bir ‘sonradan sevme’ hali vardır ki, aşka tekabül eder” diyor şair. 25 yaşında ilk kez bir kedi tarafından sevildikten sonra ne kadar geç kaldım diye hayıflanırdım oysa ben. Kedisi Mısır’dan sonra insan ve kediyi ayırmamayı öğrenen Haydar Ergülen ‘i ben Üzgün Kediler Gazeli adlı eseriyle tanıdım . Nefesler, gazeller ve akrostişler kitabı ‘Üzgün Kediler Gazeli’  2008 Metin Altıok Şiir Ödülü’nün de sahibiymiş aynı zamanda.

Sokak kedileri, ilk kedisi Mısır , kızı Kiraz ‘a ve kendi kızı Nar’a adamış şair bu kitabını. Ama Nar daha doğmadan melek olmuş Mısır. Kedilerin insanın merhametine terk edilmiş olmalarından dolayı onlara karşı bir ilgi talebinden doğmuş bu kitap da.

Kitaba ismini veren şiir ‘Üzgün Kediler Gazeli ‘ ise yazarın arkadaşı Engin Turgut tarafından yazılmış.

Bu güzel hüzünlü kitap, kedilerin süslediği haikular, akrostişler ve çok sevdiğim kelime oyunlarıyla dolu. ‘Cam Alfabeler’ ve ‘Gam Heceler’ küçük tatlı/acı sürprizleri kitabın. Şairin kızı Nar da epey rol çalmış bu güzel şiirlerin içinde.

Aynı zamanda şairin Üzgün Kediler Gazeli adlı köşe yazısına da şuradan ulaşabilirsiniz:bkz.

Şairle ilgili güzel bir ropörtajı da şuradan okuyabilirsiniz: bkz.

sources:Valentine Kleyner, radikal, mevsimsiz

The post Üzgün Kediler Gazeli first appeared on Kedi Güncesi.

Bu olaydan 2 yy. sonra bir Pers şahı sonsuzluk bitkisini bulması için kendi hekimini Hindistan’a gönderir. Ancak hekim elinde sonsuzluk bitkisi yerine Pancha tantra ile çıkagelir ve bu kitabın en az sonsuzluk bitkisi kadar iyi olduğunu ve okuyan kişiye sonsuz erdem bahşedeceğini söyler. Böylece Pehlevice’ye çevrilen eser şahın sarayında özel bir şekilde muhafaza altına alınır.

Ancak eserin başından daha çok çeviri geçecek, şehir şehir ülke ülke gezecek, çevirmenlerin kalemleriyle değişecek, kısaltılıp genişletilecek, 50 farklı dile çevrilip küçük çocukların şaşkın ve meraklı bakışlarıyla okunacak,dilden dile aktarılıp türlü resim ve minyatürle süslenecektir. Ama çok daha önce kitap tam da şahın özel odasındayken Müslümanların Pers ülkesini istilasıyla yani 3 yy. sonra Pancha tantra bu kez Arapça’ya çevrilir. Ancak çeviri öyle büyüleyici bir şekilde yapılır ki yüzyıllar sonra bile Arap şiirinin en iyi örneklerinden biri sayılacaktır. Kitabın adı da bu çeviriyle değişir. Hikayelerin ana karakterleri olan iki çakalın ismi verilir kitaba: Kelile ve Dimne.  “Doğrunun ve dürüstlüğün” simgesi “Kelile” ile “yanlışın ve yalanın” simgesi “Dimne“. 

Kitabın aslı her ne kadar eğitici bir amaç taşısa da öyle eğlencelidir ki İslam dünyasının tüm folklorüne girer. Araplar’dan İspanya’ya taşınır. 13. yy.’da eski İspanyolca’ya çevrilir. İtalya’ya matbaanın gelmesinden sonra basılan ilk kitaplardan biridir. Yunanca, Almanca, Türkçe gibi birçok dile çevrildikten sonra 19. yy.’da tekrar Hintçe’ye çevrildiğinde binlerce yıl sonra Keşmir’de döngü tamamlanmış olur.

Kedi Güncesi’ne de bir kedi fablı yakışır. Küçük kedilerden feyz alan haylaz prensler okusun da büyüsün…

Kedi ile Fare

sources: waltonford, amimeforachange, Paullunde, vikipedi

The post Panchatantra first appeared on Kedi Güncesi.

Amerikalı Cheryl Strayed, annesinin erken yaşta ölümünün ardından bunalıma girer. Uyuşturucu kullanmaya başlar ve  eşini defalarca aldatır acısını atlatmak için. Ancak bir süre sonra acısını uyuşturmak yerine onunla yüzleşmeye , onun gözlerinin içine bakmaya karar verir. Çıktığı Pacific Crest Trail yolculuğu onun için yeni bir başlangıç olur.

Filmin adı ve içeriği “Into the Wild”(bkz)  ile benzeştiğinden olmalı ki filme oldukça gönülsüz yaklaşmıştım. Ancak bu yolculuk yaşanılanlardan bir kaçış değil; Cheryl’ın deyimiyle bir personal reflection and transformation, Cheryl’ın kendini yeniden keşfi ve ruh temizliği anlamında bir self-treatment bu yoooolculuk.

Kitabın film aşaması ise oldukça sıradışı. Başrol oyuncusu Reese Witherspoon için bu film oldukça özelmiş. Çadır kurma sahnesinde yönetmen onun kurulum kitapçığını görmesine ve film boyunca sahne aralarında aynaya bakmasına izin vermemiş. Bir diğer ayrıntı da gerçek Cheryl filmin ilk sahnelerinde oyuncuya bol şans dileyen bir kadın olarak ekranda görülüyor. Ve gerçek kızı da Cheryl’ın küçüklüğünü canlandıran sarışın kız imiş.

Beni en çok büyülen sahne ise Cheryl’ın kötü anılarının bir imgesi olan tilkinin, karların arasındaki o yabanıl zarafeti. Cheryl tilkiye ve kötü anılarına Tanrılar Köprüsünde  son bir kez bakarak veda ediyor. 

 Filmin ilk sahnesinde Cheryl’ın botunu fırlattığı sahne çok etkileyiciydi. Ancak botunu uçuruma atması US Ulusal Ormanları yasasının  “Hiç iz bırakma!” olan ilk kuralını çiğnemiş. Sonraları ise orada dağ yürüyüşü yapan bir adam Cheryl’ın botunu bulmuş. Ayrıca film, harika soundtrackiyle de müzik listeme bir sürü parça kazandırdı.

 İçinizdeki Cheryl’ı dinlemek istiyorsanız size son bir emir daha veriyor:

The post Wild -Cheryl Strayed first appeared on Kedi Güncesi.

“Varolan seninle benim aşkımızdır sade…” diyen Aragon tarzında bir mottodur bu mektubun son dizeleri de. Bu satırlar bir eşten çok bir dosta bir arkadaşa yazılan bir veda notudur bence. Yaşamı boyunca onu hep destekleyen, hem yayıncısı hem editörü olan bir adama yazılmıştır. Antisemitist düşünceleri olan bir kadının bunu anlamsız kılan bir koca için atılmış nidalarıdır bu mektup. Virginia Woolf’un kitaplarından ziyade bu samimi satırlarını severim ben. Üzerine günlerce düşünülmüş cümlelerinden bin kat daha güzeldir bu satırlar hem de bin kat acıdır bir son olması bakımından.

28 Mart 1941

Sevgilim,

Yeniden delirmekte olduğumdan şüphem yok: Böyle korkunç bir dönemi bir kez daha kaldıramayacağımızı hissediyorum. Aynı zamanda, bu kez toparlanmayı başaramayacağımı da seziyorum. Yeniden sesler işitmeye başladım ve dikkatimi toplayamıyorum.

Bu durumda bana en doğru görünen şeyi yapıyorum. Bana olabilecek en büyük mutluluğu yaşattın. Benim için başka kimsenin olamayacağı insan oldun. İki varlığın bu korkunç hastalık gelene kadar olduğumuzdan daha mutlu olabileceğini sanmıyorum. Daha fazla mücadele edemeyeceğim. Senin hayatını da ziyan ettiğimi biliyorum. Ben olmasam çalışabilirdin. Çalışacaksın da, biliyorum.

Görüyorsun, doğru dürüst yazmayı bile başaramıyorum. Okuyamıyorum. Söylemek istediğim, hayattaki tüm mutluluğumu sana borçlu olduğum. Bana karşı her zaman tam bir sabır timsali oldun ve inanılmaz iyiydin. Sana bunları söylememe gerek yok — herkes biliyor zaten.

Beni kurtarabilecek biri olsaydı, o sen olurdun. Hiçbir şeyden senin iyiliğinden olduğu kadar emin olmadım. Hayatını ziyan etmeye daha fazla devam edemem. Kimselerin bizden daha mutlu olabileceğini sanmıyorum.

V.

Fransızcadan çeviren: Birsel Uzma

The post Virginia Woolf first appeared on Kedi Güncesi.

The post Into the Wild first appeared on Kedi Güncesi.